‘सगरमाथाको चुचुरो टेकेपछि संसार जिते झैँ भयो’ - अनाेज थापा

टिएन भट्ट

काठमाडौँ । धादिङ गजुरीका अनाेज थापा पर्यटन क्षेत्रमा लागेको १२ वर्ष भयो । पथ प्रदर्शक ( ट्रेकिङ गाइड ) का रुपमा नेपालका हिमाली क्षेत्रमा आउने पर्यटकलाई घुमाउने थापाले विशेष गरेर अन्नपूर्ण क्षेत्रमा लामो समय काम गरे ।पथ प्रदर्शकका रुपमा विदेशीलाई नेपालको हिमाल र हिमाली कथाबारे वर्णन गर्दा गर्दै उनको मनमा आफू पनि आरोही बन्ने सपना पलाउँथ्यो । ‘गाइडका रुपमा हिमालका फेदिमा पुग्दा एक दिन यो हिमाल चढ्न पाए भन्ने हुन्थ्यो,’ अनुज भन्छन्, हिमाल आरोहण गर्नेहरूसँग जिस्क्याउँदै लौन मलाई पनि कसैले हिमाल चढाइदेऊ भन्थे । तर जसले पनि मलाई हिमाल चढ्न हिँड्नु पर्छ । बोकेर त कसले चढाउँछ र भन्थे ।’ पद यात्राकै क्रममा अनुजको भेट इलाइट एक्सपेडका किर्तिमानी आरोही मिङ्गमा ग्याबु शेर्पा (मिङ्गमा डेविट) सँग भेट भयो ।


पदयात्रामा हिँडिरहेका युवा गाइड अनुजलाई निर्मल पुर्जासँगै काम गर्न अफर गरे । अनुजले त्यसलाई स्वीकार गरे । सहकार्य सुरु भएकै वर्ष उनले इलाईटबाट अमादब्लम हिमाल चढे । ६ हजार मिटर मात्रै उचाइ तर चढ्नका लागि कठिन र प्राविधिक रुपमा जटिल मानिने हिमाल उनले गत वर्ष चढे । निम्सले उनलाई एभरेष्ट चढ्नु पर्छ भनेर प्रेरणा दिए ।

नभन्दै अनुज यो सिजन आरोहण दलको सदस्यको रुपमा सगरमाथाको उचाइ चुमे । बि.स. २०८१ जेठ ७ ( २० मे, २०२४ ) मा उनले सगरमाथाको सफल आरोहण गरे ।  अर्थात २६ वर्षको उमेरमै सगरमाथाको सफल आरोहण गरेका अनुज आफ्नो सगरमाथा अनुभवलाई अविष्मरणीय मान्छन् । सगरमाथाको आरोहण गरेर चुचुरो चुमेपछि संसार जितेको अनुभव भएको उनी सुनाउँछन् ।

सगरमाथाको चुचुरोमा ४५ मिनेट बिताएका उनले आफूलाई तल ओर्लिन मनै नलागेको समेत सिधाकुरालाई बताएका छन् । सगरमाथा आरोहणका आरोह र अवरोहबारे उनीसँगको संवाद विस्तृतमा यहाँ प्रस्तुत गरिएको छ ।      

 स्वास्थ्य कस्तो छ ? यात्रा कस्तो भयो ? 

एक पटक खोकी र टाउको पनि नदुखी काठमाडौं फर्केको छु । सारै मज्जा आयो । निकै राम्रो छ । ठिक छ । भगवानको कृपाले राम्रो भयो । 

आरोहण यात्रामा कति दिन बिताउनु भयो ? सगरमाथा क्षेत्रमा ?

काठमाडौं हुँदै नाम्चे, गोक्यो हुँदै चोलापास पुगियो । त्यसपछि बेस क्याम्प पुगियो । आरोहणका लागि कम्पनीबाट आउनु भएका विदेशी पाहुनाहरू पनि त्यहाँ आइपुग्नु भयो । आरोहणको तयारी, आरोहण लगायतका सबै काम सकिएर ६५ दिनमा काठमाडौं फर्कियौँ ।     

सगरमाथाको चुच्चोमा पुग्दा समय कस्तो थियो ? तपाईंको के सोचिरहनु भएको थियो  ?

क्याम्प ४ बाट हामी राति  ११ बजेतिर हिँड्यौँ । मौसम एकदमै बिग्रिएको थियो । हावा हुन्डरी र हिउँ परिरहेको । हात खाला कि खुट्टा खाला की भन्ने डर थियो । तर, जुत्ता र पञ्जा राम्रो भएका कारण पञ्जालाई हिटिङ गरेर अगाडि बढेँ । फर्किनु पर्ने जस्तो त्यो ३ घण्टाको मौसममा हिँड्नु पर्दा मनमा डर र भय पनि थियो । तर, बिस्तारै उज्यालो हुन थाल्यो । मौसम पनि राम्रो हुन थाल्यो । बाल्कोनी पुगेको थिएँ । सूर्योदय भयो । पुरै तिब्बत रातो थियो । मैले यति राम्रो सूर्योदय कहिल्यै देखेको थिइन । त्यो साँच्चै म्याजिकल थियो । 


अब नयाँ आशा र उत्साह पलायो । केही साथीहरू चुचुरो पुगेर फर्किदै थिए, कोही जाँदै थिए । बाटोमा फर्किएकालाई सोध्थे कति समय लाग्छ ? उनीहरूले भन्थे ३० मिनेट, एक घण्टा..यस्तै यस्तै । म  बिहान १० बजेर १५ मिनेटमा सगरमाथाको चुचुरोमा पुगेँ । जब चुचुरो पुगेँ खुसीले आँखा रसायो । हिमालमा ट्रेकिङ गरेको १०/१२ वर्षको अनुभव थियो । गत वर्ष मात्रै सगरमाथा क्षेत्रमा पुगेको मान्छे म दोस्रो पटक सो क्षेत्रमा पुगेकै बेला सगरमाथाको चुचुरोमा पुगेँ । यो सबै मेरो साथीहरू, र आफन्त र परिवारको मायाको कारण हो । सगरमाथा देखेको महिनामै चुचुरोमा पुगेपछि म पुगेँ भन्ने कुरोले मलाई भावुक बनायो । घर परिवार, आफन्त, साथीभाइ सम्झिएँ । अब एकछिन बस्नु पर्छ भनेर टपमा बसेँ । 

तपाईं चुचुरोमा कति समय बस्नु भयो ?    

म चुचुरोमा ४५ मिनेट बसेँ । फोटो भिडियो खिचे । चुचुरोमा आइपुगेका अन्य आरोहीहरूको फोटो र भिडियो पनि खिचेँ । चुचुरोमा बस्दा अक्सिजन नलगाई बस्न सकिन्छ की सकिन्न भनेर प्रयास गरे । सकिने रहेछ ।

झण्डै एक घण्टा संसारको अग्लो ठाउँमा बिताई रहँदा मनमा के खेलिरहेको थियो ?

खासमा मलाई त्यो ठाउँबाट ओर्लिनै मन नै थिएन । चुचुरोमा पुगेपछि सबै दुःख भुलिने रहेछ । संसार जिते जस्तो भएको थियो । तर, अर्को सत्य यात्रा त आधी मात्रै भएको थियो । फर्किनु पर्यो । समयको महत्व त बुझ्नु पर्यो ।
आरोहण सुरुआत कै दोस्रो पटकमा सगरमाथाको चुचुरोमा पुगिसक्नु भयो । विश्वको सर्वोच्च शिखरमा पुग्ने आँट कसरी आयो ? पृष्ठभूमि बताइदिनुहोस् न । 
सबैभन्दा पहिला त आँट जुटाएँ । पोहोर साल एभरेष्ट पहिलो पटक गएको हुँ । मलाई मिङ्मार डेभिड दाइ र निम्स दाइले आँट दिनुभएको हो । म ट्रेकिङ गरेको १०/१२ वर्ष भयो । म १८/१९ वर्षदेखि ट्रेकिङ गर्न थालेको हो । ट्रेकिङ गर्ने क्रममा अन्नपूर्ण धेरै घुमेँ । आफ्नै काम गर्थे पहिला स्वतन्त्र रुपमा ।

त्यो गर्दागर्दै डेभिड दाइसँग भेट भएपछि दाइलाई मैले मलाई काम दिनुस् भने । म तपाईँको भारी बोकिदिन्छु मलाई हिमाल चढ्न लिएर जानुस् न दाइ भनेँ । त्यो क्रममा डेभिड दाइले मलाई, ‘मैले तिमीलाई लिएर त जाने । तर, मैले नै तिमीलाई बोकेर ल्याउनुपर्यो भने के गर्ने भाइ भन्नुभयो ।’ त्योसँगै मेरो स्काउटको ट्रेनिङ, बाहिरतिर हिँडिरहेको भएर ज्यानले पनि धेरै साथ दियो । त्यो सँगसँगै डोरी खेलाइरहेको बानी, इक्युपमेन्ट ( हातहतियार)सँग खेलिरहेको बानी, अनि सामान जुटाउन पनि मलाई गाह्रो भएन । यसपालि मलाई मिङ्मार डेभिड दाइले सहयोग गर्नुभयो । पोहोर साल जाँदाचाहिँ म निम्स दाइको टिमलाई बेस क्याम्पमा सर्भ गर्न बसेको थिएँ । पोहोर साल जाँदा पनि मलाई मेरो ज्यानले साथ दिएको थियो । तलमाथि गर्दा मलाई चाहिँ मेरो ज्यानले लेक पचाउँछ है भन्ने लागेको थियो । पोहोर साल पनि लगभग ७०/८० दिन एभरेष्ट बेस क्याम्प बसेको थिएँ, त्यो बेला नै माथि ( चुचुेरो ) जान पाए पनि हुन्थ्यो भन्ने लागेको थियो । 

पहिलो पटक यसपालि खुम्बु आइसफल तर्दा मलाई डर लागेको थियो । खुम्बु आइसफल रातीराती तर्छौँ । पहिलो पटक खुम्बु आइसफल तर्दा त रातिको समय थियो । हाम्रा साथीहरू तुफान हिँड्नुभयो । शेर्पा दाजु भाइहरू यति चाँडो हिँड्नुहुन्छ कि सँगै हिँड्नै नसक्ने । तपाईँहरू जाँदै गर्नुस् न म आउँदै गर्छु भनेर हाम्रो क्याम्प टु को कुक दाइलाई मैले दाई तपाईँ म सँगै जानुपर्छ है भनेँ । त्यसपछि उहाँ सँगसँगै बिस्तारै गएँ ।

फस्ट रोटेसन गएँ आएँ । मलाई एकदमै रहर थियो खुम्बु आइसफल देख्दा चाहिँ एकदमै रमाइलो अनि डरलाग्दो ठाउँ । के गर्ने, कसो गर्ने, मेरो स्किलले भ्याउँदैन होला जस्तो लाग्थ्यो तर त्यस्तो भएन । मेरो पहिलेदेखिको क्लाइम्बिङ स्किल, ज्यान पनि मोटोघाटो छैन, ज्यानले साथ दियो । म स्काउटमा तालिम पनि गरिरहने भएका कारण पनि सजिलो भयो । जे होस्, सजिलो भयो उकाली ओराली गर्दाखेरी । हल्का टेक्निकल पार्टहरुमा पनि सक्ने, गाउँघर नि डुलिरहेको हुनाले सहज बन्यो । हिमालकै छोरो भएकाले पनि त्यस्तो  धेरै गाह्रो चाहिँ भएन । 



समिट जाँदाखेरी तीन ठाउँ भासियो खुम्बु आइसफल । खुट्टा कामेको थियो एकचोटी तर त्यसबाहेक ६/७ पटक खुम्बु आइसफल तरेँ र क्याम्म ‘फोर’ सम्म रोटेसनमा पनि गएको थिएँ । क्याम्प ‘फोर’ रोटेसनमा गएका कारण समिट नजिक पनि देखिएको थियो । यहीँ त रहेछ नी भन्ने लागेको थियो, त्यही भएर भित्रभित्रै मनोबल बलियो बनाएर गएको थिएँ । म जसरी पनि जान्छु किनकि मैले प्रतिनिधित्व गरेर मेरो साथीभाइ, मेरो घरपरिवार थुप्रो जनालाई चाहिँ मैले लिएर जाँदै गरेको छु भन्ने लागेको थियो । त्यही मनोबलले म सगरमाथाको चुचुरोमा पुग्न सफल भएका हुँ । 

तपाईँलाई खुम्बु आइसफल तर्दा एकदमै डर लागेको थियो भन्नुभयो । त्यो बेला के भएको थियो ?

मेरो त्यो पहिलो पटक थियो नि त । साथीभाइहरू छिटोछिटो जाने । हिजोमात्रै बाटो खुलेको, आज सामान पुर्याउन जाने है भन्ने भयो । अनुज तिमी जाने माथि ? भनेर दाइले सोध्नुभयो । मलाई पनि हेर्न मन थियो । ‘जाउँ न म पनि जान्छु’ भनेँ । हल्का सामान बोकेर, खानेकुरा सहित लगभग ८/१० किलोको सामान बोकेर म यात्रा गर्न सुरु गरेँ । हामीले करिब १० बजेतिर बेस क्याम्पबाट यात्रा सुरु गर्यौँ ।

दाइहरू अघिअघि लागिसक्नु भएको थियो । मलाई चाहिँ बिस्तारै बिसाएर हिँड्ने बानी छ । यसो २ मिनेट बिसाउँदा दाजुहरू डाँडा काटिसकेको हुने । धन्न एउटा दाइ हुनुहुन्थ्यो, उहाँलाई साथी बनाएर बिस्तारै बिस्तारै गएको हो । पहिलोपटक भएर होला डर लागेको । त्यो आइस कतिबेला भत्किने हो थाहा छैन । कहाँनेर के हुने हो थाहा छैन, बाटो कति टाढा छ भन्ने पनि थाहा छैन । त्यो कारणले पहिला डर लागेको थियो ।

दिउँसोको समयमा किन जोखिमपूर्ण रहेछ खुम्बु आइसफल ?

खुम्बु आइसफल सबै आइसको ढिक्का, त्यसमाथि पनि मुभिङ आइस । त्यो ग्लेसियर चाहिँ जतिबेला पनि मुभिङ भइरहेको हुन्छ । फ्रजाइल हुन्छ रातिको समय हिँड्नुको कारण चाहिँ रातिमा त्यो जमेर दह्रो बन्छ अनि जाँदा भत्किँदैन । सजिलो हुन्छ । दिउँसो हिँड्दा चाहिँ घामका किरण परावर्तन भएर आउने र हिँड्न गाह्रो हुने र भासिने हुँदो रहेछ । त्यही भएर राति हिँड्न चाहिँ उपयुक्त हुने रहेछ । 

यो भन्दा पहिले तपाईँले कुनै हिमालको आरोहण गर्नुभएको थियो ?

मैले गत वर्ष नोभेम्बरमा त्यही खुम्बु रिजनकै आमादब्लम ( ६,८१२ मिटर ) को हिमाल आरोहण गरेको थिएँ । यो हिमाललाई चाहिँ ‘टेक्निकल माउन्टेन’ पनि भनिन्छ । अन्य हिमालसँग दाँजो गर्ने हो भने त्यो हिमाल चढ्न एकदमै ‘क्लाइम्बिङ स्किल’ चाहिन्छ । त्यो हिमाल चढेर अलिकति हौसला मिल्यो । त्यो हिमाल चढ्न पनि अफिसबाटै समानहरु मिलेको थियो । मैले अहिलेसम्म हिमाल चढ्नलाई खासै सामान किनेको छैन । अफिसले नै धेरैजसो उपलब्ध गराइदिनु हुन्छ । सुरुमा चढ्न गाह्रो हुन्छ नै तर पनि आफूले गरेको मेहेनत, परिश्रमको फल चाहिँ मैले अहिले पाएँ झैँ लाग्छ ।

के अब फेरि सगरमाथा चढ्ने रहर छ ?

यो चाहिँ समयले बताउँछ । अस्ति त गएर आएँ, फेरी अर्को वर्ष जान्छु जस्तो लागेको छ किनकि मैले समिटबाट त्यत्ति राम्रो दृश्य देख्न पाएको थिइनँ । त्यसका लागि भएपनि एकचोटी चाहिँ जाने रहर छ । 

हिमाल आरोहण गर्ने मान्छेलाई रेकर्डको लोभ हुन्छ भन्छन्, तपाईँलाई चाहिँ त्यस्तो छ छैन ?

रेकर्ड नै बनाउँछु भन्ने चाहिँ छैन । तर, हिमालको यात्रा गर्दागर्दै रेकर्ड नै भएछ भने चाहिँ छुट्टै कुरा हो । तर, रेकर्डको पछि लाग्यो भने हिमाल जस्तो ठाउँमा ज्यान जाने जोखिम हुन्छ किनकि हिमालमा एकदमै रिस्क छ । आफ्नो ज्यानले नि साथ छोड्न सक्छ वा ‘न्याचुरल क्यालामेटिस्’ पनि हुन सक्छ । त्यसैले रेकर्डको पछि लाग्यो भने हिमालमा पछि पर्न पनि सकिन्छ । त्यसैले मलाई रेकर्डको लोभ छैन । 

हिमाल बारे यो देशले, राज्यले, नागरिकले बुझेको हिमाल र तपाईँले बुझेको हिमाल बीच फरक के छ ? हिमाल के हो ?

मलाई चाहिँ राज्य अनि नागरिकले हिमाललाई बुझेझैँ लाग्दैन किनकि हाम्रा लागि हिमाल अनि हिमालयन रेन्ज भनेको हाम्रो सम्पत्ति हो । हामीले हिमाललाई बचाइराख्यौ भने हामी मात्र नभएर हाम्रा पछिल्ला पुस्तालाई समेत यसले सहयोग गर्नेछ । हाम्रा पुस्ताको समेत भविष्य सुरक्षित छ । हाम्रा पुस्ताले नेपालमै प्रगति गर्न सक्छन्, विदेश जानु पर्दैन । 


हिमालमा हिउँ पग्लिँदै गइरहेको छ, अब चट्टान मात्र बाँकी रहँदैछ । विदेशीहरू जुन दृश्यका लागि आउँछन्, त्यो दृश्य नरहला । ग्लोबल वार्मिङ देखि लिएर हामी फोहोर गर्छौँ । यो बाहेक धेरै कुराहरू छन्, जुन सबै कुरा हाम्रो नियन्त्रणमा छैनन् । 
तर, पनि हामीले यी हिमाललाई बचाइराख्न के गर्न सकिन्छ भनेर सरोकारवाला सबैले एउटा प्लान एण्ड पोलिसी बनाएर अघि बढ्न पर्छ । हिमाल संरक्षणका लागि केही गर्न सक्यौँ भने चाहिँ भोलिका दिनमा राम्रो हुन्छ । हामी अनि नेपालको माथिल्लो बेल्टमा रहेका अधिकांश नागरिक तिनै हिमालमा निर्भर भएको अवस्था छ । 

भारी बोकेर हुन्छ कि, गाइड गरेर हुन्छ कि घरपरिवार पालिरहनुभएको छ । अझ आजभोली त देशभरका नागरिकहरू जीवन चलाउन प्रत्यक्ष वा अप्रत्यक्षरूपमा हिमालसँग जोडिरहनुभएको छ । हिमालमा रोजगारीको अवसर एकदमै धेरै छ । त्यसैले फेरी भन्दै छु, हिमाललाई संरक्षण गरेर राख्यो भने, हामी र हाम्रो आगामी पुस्ता विदेश जानु पर्दैन । हिमाललाई माया गर्न सकियो भने चाहिँ हिमालले हामीलाई पुग्छ । 

तपाईँहरू हिमालमा हुनुहुन्छ । तपाईँहरू जे गरिरहनुभएको छ त्यो नेपाली सञ्चार माध्यमको प्राथमिकतामा छ की छैन ? 

हो, त्यति धेरै छैन् । तपाईंले भनेजस्तै हाम्रो प्राथमिकतामा समाचार परे हुन्थ्यो भन्ने लाग्छ । हाम्रो प्राथमिकतामा चाहिँ अब कहाँ जाने ? यो ठाउँको अहिलेको स्थिति के छ ? अर्थात मौसमी रिर्पोटिङ भइदिए हुन्थ्यो ।  बाटोघाटो बुझ्थ्यौ । तर, हामी सिधै लोकल मान्छेलाई फोन गर्छौँ । हाम्रो लागि लोकल मान्छे सबैभन्दा ठूलो सञ्चार माध्यम हुन । हाम्रो लागि हिमालकै न्युज सबैभन्दा महत्वपूर्ण हुन्छ । के हुँदै छ त ? मुख्य त हिमालकै विषयमा जान्न खोज्छौँ ।  

अन्तमा केही भन्न चाहनुहुन्छ ? 

नेपाल र नेपाल बाहिर भएका सबैले देशलाई माया गर्न नछाड्नु । जन्मभूमिलाई माया गर्न नछाडौँ । विदेशमा हुनुहुन्छ भने नेपाल घुम्न आउनुस् । देशमै हुनुहुन्छ भने नेपाल घुम्नुस् । यत्ति भन्न चाहन्छु । 

  

प्रतिक्रिया

Sidhakura Investigation

कान्तिपुरका सञ्चालक कैलास सिरोहियाको नागरिकतामै कैफियत || Sidhakura Investigation ||

  • कान्तिपुरका सञ्चालक कैलास सिरोहियाको नागरिकतामै कैफियत || Sidhakura Investigation ||
  • वीरगंज मेयरको किर्ते प्रकरणः प्रमाण नष्ट गर्न पञ्जिकरण अधिकारीलाई ५० लाख अफर....
  • १९ वर्षदेखि सरकारी तलब खाएर राजनीति गरिरहेका एमाले केन्द्रिय सदस्य अरविन्द सिंह....
  • प्रचण्डलाई घर, घरबेटीलाई वनमा क्रसर || Sidhakura Investigation || SIDHAKURA ||
  • पराराष्ट्रविद् भेषबहादुर थापाले हडपेको २ रोपनी बढी सरकारी जग्गामा निजी बङ्गला ||....
  • सिधाकुरा फलोअप : अवैध पार्किङबाट उठेको रकम जम्मा गर्ने सहकारीमा छापा मार्दा....
  • वीरगंजका मेयर सिंहको किर्ते प्रकरण :नागरिकता दिलाइएकी युवतिको जन्मदर्तामा पनि किर्ते ||....
  • बालेनले न्यूरोडको पार्किङ हटाउनुको कारण, बिद्यासुन्दरको पालामा भएको करोडौँ भ्र *ष्टाचार ||....
  • १७ औँ गभर्नर योग्यता विवाद–१ || Maha Prasad Adhikari Qualification Dispute ||....
  • नक्कली बाबु बनेर नागरिकता दिने वीरगंजका मेयर के भन्छन् ? || SIDHAKURA....
  • EXCLUSIVE : नक्कली बाबु बनेर वीरगंजका मेयरले नै दिए नागरिकता || SIDHAKURA....
  • गणतन्त्रको दुरुपयोग, ८ बर्षमा ९ हजार अपरा धीलाई माफी || AAM MAAFI....
  • अनुसन्धानका कर्मचारी र न्यायाधीशले गराए गरिबको उठीबास || SIDHAKURA INVESTIGATION ||

The Reporter

सेनाका हरिचन्द्र गिरीले गिनिज बुकमा कसरी राखे ५ रेकर्ड ? || SIDHAKURA....

  • सेनाका हरिचन्द्र गिरीले गिनिज बुकमा कसरी राखे ५ रेकर्ड ? || SIDHAKURA....
  • राजेन्द्र लिङ्देनले जब रोष्ट्रमै च्याते बजेट पुस्तिका... || SIDHAKURA ||
  • दुर्लभ ५ विश्वरेर्कड बनाएका नेपाली सैनिक हरिचन्द्र ||5 GUINNESS WORLD RECORDS HOLDER....
  • १०० दिनमा रविले के के गरे काम ? अब के गर्दैछन् ?....
  • सांसदकै घरबाट बालेन टिमले गर्यो बालश्रमिकको उद्धार || SIDHAKURA ||
  • बाल श्रमविरुद्ध सिंहदरबारभित्र बालेन : साता दिनदेखि रेकी गरेर अपरेशन || SIDHAKURA....
  • Private video
  • बालिका ‘रानीवन १’ लाई जब बालेनको टिमले उद्धार गर्यो || "RANIBAN 1"....
  • Private video
  • काठमाडौँको फोहोरमा ठेकेदार OUT महानगर IN || SIDHAKURA || THE REPORTER ||
  • महाविर पुन : किताब बेचेर कारखाना, कृषि औजार बनाउन नपाउँदै PRE-BOOKING ||....
  • विश्वकपमा नेपाल भर्सेस नेदरल्याण्ड्स, नेपाली टिम कति बलियो ? || SIDHAKURA ||....
  • न्युरोडमा ओली- बालेन आमनेसामने || SIDHAKURA ||
  • कुन मन्त्रीकाे सम्पत्ति कति ? || SIDHAKURA ||
  • श्रम मन्त्रालयको रोजगारी दिने कार्यक्रम ‘श्रमाधान रोजगार मेला’, यसरी हुनुहोस सहभागी ||....
  • पारिवारिक विचलन, गरिबी र मानसिक समस्याले विक्षिप्त परिवार || SIDHAKURA ||
  • सन्दीपले पाए सफाइ || SANDEEP LAMICHHANE || SIDHAKURA ||
  • नयाँ भन्दै पुरानो गाडी बिक्री गर्ने सिप्रदी ट्रेडिङको धन्दा बालेन टिमले कसरी....
  • ...अनी हिरा थापाले घुस दिएको बिल मागिन् || SIDHAKURA ||
  • विश्वकपअघि अत्तालिएका सन्दीप, अदालतसँगको झिनो आश || Sandeep Lamichhane || SIDHAKURA ||
  • नक्कली भुटानी शरणार्थी प्रकरणको सुरुवात र खुलासा (पीडितको पूरा बयान) || SIDHAKURA....
  • नक्कली भुटानी शरणार्थी पीडितको बयान : शरणार्थी बनाउन कांग्रेसकै सेटिङ थियो ||....
  • कतारका राजालाई विपिनका बाबु आमाको बिन्ती, ‘हाम्रो छोरा फर्काइदेउ’ || SIDHAKURA ||
  • बालेनले सजाएको महानगरको भित्ता || SIDHAKURA ||
  • पर्सामा मेयरकी श्रीमती, उपमेयरका श्रीमानदेखि तीन दर्जन बढी शिक्षक राजनीतिमा सक्रिय ||....

Current Affairs

बालेन विरुद्ध आन्दोलनमा न्यूरोडका स्थानीय र....

  • बालेन विरुद्ध आन्दोलनमा न्यूरोडका स्थानीय र व्यवसायी || SIDHAKURA ||
  • नेपालबाट ३० वर्षअघि धर्मपुत्री भएर बेल्जियम पुगेकी एस्थरले दाजु भेटिन्, बहिनी र....
  • सभामुख चप्पलमै कार्यक्रममा, चप्पल लगाएको भन्दै रेडियो नेपालकी पत्रकारलाई प्रवेश निषेध |....
  • संसद् सचिवालयका कर्मचारी नै हातमा कालो पट्टी बाधेर आन्दोलनमा || SIDHAKURA ||
  • शिक्षामन्त्री सुमना श्रेष्ठको पत्रकार सम्मेलन LIVE
  • कुर्सी जोगाउन ध्यान केन्द्रित गर्दा प्रधानमन्त्रीले काम गरेनन् : विप्लव || SIDHAKURA....
  • अत्याशलाग्दो भिड: पेट्रोल भर्न ६ घण्टादेखि लाइनमा.. || SIDHAKURA ||
  • श्रममन्त्रीका सय दिन : २३ क्षेत्रमा गरिए सय बढी काम || SIDHAKURA....
  • ठगिएको प्रमाणसहित आए कारबाही गर्छु् : श्रममन्त्री अर्याल || SIDHAKURA ||
  • खेलकुदमन्त्री विराजभक्त श्रेष्ठको पत्रकार सम्मेलन LIVE
  • बूढीगण्डकी कसले, कसरी र कहिले बनाउने भन्नेमा सरकार स्पष्ट हुनुपर्छ : विश्वप्रकाश....
  • कृषि विकास बहुउद्देश्यीय सहकारी संस्थाका अध्यक्षसहित चार जना पक्राउ || SIDHAKURA ||
  • श्रम मन्त्री डिपी अर्यालले १०० दिनमा के काम गरे ? LIVE
  • जेष्ठ नागरिकलाई राष्ट्रिय परिचय पत्रको सास्तीः सेवाग्राही २१ सय, कर्मचारी ३ जना....
  • अब म धेरै बोल्दिन, काम बोल्छ – रवि लामिछाने || Rabi Lamichhane....
  • रास्वपा पनि फुटाउने षड्यन्त्र भइरहेको छ: स्वर्णीम वाग्ले || Swarnim Wagle ||....
  • खल्तीमा राजीनामा बोकेर हिडेका छौँ, जुनसुकै बेला सरकारबाट बाहिरिन सक्छौँ || SIDHAKURA....
  • जनकपुरको ९ हजार बिगाहा जग्गा अतिक्रमणबारे अनुसन्धान सुरु || Rabi Lamichhane ||....
  • काठमाडौँ कस्तो बन्दै छ ? यस्ता छन् बालेनका आगामी योजना || Balen....
  • विमानस्थलमा गृहमन्त्रीको छड्के, सेवाग्राहीले पोखे आक्रोस || Rabi Lamichhane || SIDHAKURA ||
  • १०० दिनमा गृहमन्त्री रवि लामिछानेले के के गरे ? पत्रकार सम्मेलन LIVE
  • कार्यभार सम्हालेको १०० दिनको अवसरमा रक्षमन्त्रीको पत्रकार सम्मेलन LIVE
  • कानुन अनुसार दर्ता भए टिकटकको प्रतिबन्ध हट्छः रेखा शर्मा || Rekha Sharma....
  • 'मेरो घर बिगार्ने नेताले यो देशको विकास गर्लान् ?': रेशम चौधरी ||....
  • अब दुःख नागरिकले होइन नेताले पाउनुपर्छ: Rabi Lamichhane || SIDHAKURA ||